Ο όρος ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο αναζητάται από πολλούς ασθενείς οι οποίοι αντιμετωπίζουν επίμονο πόνο, αδυναμία και περιορισμό της κίνησης του ώμου. Οι ρήξεις των τενόντων του στροφικού πετάλου συγκαταλέγονται στις συχνότερες παθήσεις της άρθρωσης του ώμου και μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την καθημερινότητα, την εργασία και τις αθλητικές δραστηριότητες. Αν και δεν απαιτούν όλες οι ρήξεις χειρουργική αντιμετώπιση, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η επέμβαση αποτελεί τη βέλτιστη θεραπευτική επιλογή για την αποκατάσταση της λειτουργίας του ώμου.
Οι σύγχρονες εξελίξεις στην αρθροσκοπική χειρουργική έχουν αλλάξει σημαντικά τον τρόπο αντιμετώπισης των ρήξεων των τενόντων. Σήμερα, οι περισσότερες επεμβάσεις πραγματοποιούνται με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, προσφέροντας μικρότερο μετεγχειρητικό πόνο, περιορισμένο τραυματισμό των ιστών και ταχύτερη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες. Ωστόσο, η επιτυχία της θεραπείας δεν εξαρτάται μόνο από την επέμβαση, αλλά και από τη σωστή επιλογή των ασθενών, τη χειρουργική τεχνική και την οργανωμένη μετεγχειρητική αποκατάσταση.
Στο άρθρο αυτό θα αναλύσουμε πότε πραγματοποιείται για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο, ποιες είναι οι σύγχρονες χειρουργικές μέθοδοι, τι πρέπει να γνωρίζει ο ασθενής πριν από την επέμβαση και ποιους παράγοντες λαμβάνει υπόψη ο εξειδικευμένος χειρουργός ώμου πριν προτείνει τη χειρουργική θεραπεία.
Τι είναι η ρήξη τένοντα ώμου;
Η ρήξη τένοντα ώμου αφορά τη μερική ή πλήρη διακοπή της συνέχειας ενός ή περισσότερων τενόντων του στροφικού πετάλου. Το στροφικό πέταλο αποτελείται από τέσσερις τένοντες που συνεργάζονται ώστε να σταθεροποιούν την κεφαλή του βραχιονίου και να επιτρέπουν τις κινήσεις του ώμου προς όλες τις κατευθύνσεις. Όταν κάποιος από αυτούς τους τένοντες υποστεί ρήξη, η φυσιολογική λειτουργία της άρθρωσης διαταράσσεται, προκαλώντας πόνο και λειτουργικό περιορισμό.
Οι ρήξεις μπορεί να είναι μικρές ή εκτεταμένες, να αφορούν μόνο μέρος του τένοντα ή να επεκτείνονται σε περισσότερους από έναν τένοντες. Σε αρκετές περιπτώσεις αναπτύσσονται σταδιακά λόγω εκφυλιστικών αλλοιώσεων, ενώ άλλες προκαλούνται από έναν οξύ τραυματισμό, όπως μια πτώση ή η απότομη άρση μεγάλου βάρους.
Η απόφαση να πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και όχι μόνο από την ύπαρξη της ρήξης. Η ηλικία του ασθενούς, το επίπεδο δραστηριότητας, η ένταση των συμπτωμάτων και το μέγεθος της βλάβης παίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Η ανατομία του στροφικού πετάλου
Για να γίνει κατανοητό γιατί μια ρήξη μπορεί να επηρεάσει τόσο σημαντικά την καθημερινότητα, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τη βασική ανατομία του ώμου. Το στροφικό πέταλο αποτελείται από τους τένοντες του υπερακανθίου, του υπακανθίου, του ελάσσονος στρογγύλου και του υποπλατίου μυός. Οι τένοντες αυτοί συνεργάζονται ώστε να σταθεροποιούν δυναμικά την άρθρωση και να εξασφαλίζουν ομαλή και συντονισμένη κίνηση.
Κατά τη διάρκεια της ανύψωσης του χεριού, οι τένοντες συγκρατούν την κεφαλή του βραχιονίου στη σωστή θέση μέσα στην ωμογλήνη. Όταν ένας ή περισσότεροι τένοντες παρουσιάσουν ρήξη, η ισορροπία αυτή διαταράσσεται, προκαλώντας πόνο, αδυναμία και δυσκολία στις καθημερινές κινήσεις. Σε μεγαλύτερες ρήξεις, η λειτουργία του ώμου μπορεί να επηρεαστεί σε σημαντικό βαθμό.
Η ποιότητα των τενόντων αποτελεί επίσης σημαντικό παράγοντα για την επιτυχία της θεραπείας. Όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα παραμένει μια εκτεταμένη ρήξη χωρίς αντιμετώπιση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες μυϊκής ατροφίας και λιπώδους εκφύλισης, γεγονός που μπορεί να δυσκολέψει τη χειρουργική αποκατάσταση.
Ποιες είναι οι αιτίες της ρήξης τένοντα ώμου;
Οι ρήξεις των τενόντων διακρίνονται σε τραυματικές και εκφυλιστικές. Οι τραυματικές ρήξεις εμφανίζονται συνήθως μετά από πτώση πάνω στο χέρι, έντονη έλξη του άνω άκρου ή άρση μεγάλου βάρους. Τα συμπτώματα εμφανίζονται αιφνίδια και συνοδεύονται συχνά από σημαντική αδυναμία ανύψωσης του χεριού.
Οι εκφυλιστικές ρήξεις είναι πολύ συχνότερες και σχετίζονται με τη φυσιολογική φθορά των τενόντων με την πάροδο της ηλικίας. Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις, η χρόνια μηχανική καταπόνηση και η μειωμένη αιμάτωση των τενόντων συμβάλλουν σταδιακά στην αποδυνάμωσή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, μια μικρή καταπόνηση αρκεί για να ολοκληρωθεί η ρήξη ενός ήδη εκφυλισμένου τένοντα.
Η πιθανότητα να χρειαστεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο είναι μεγαλύτερη όταν η ρήξη είναι τραυματική, εκτεταμένη ή συνοδεύεται από σημαντική λειτουργική ανεπάρκεια.
Παράγοντες κινδύνου
Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης ρήξης του στροφικού πετάλου. Η ηλικία αποτελεί τον σημαντικότερο, καθώς μετά την πέμπτη δεκαετία της ζωής οι εκφυλιστικές αλλοιώσεις των τενόντων γίνονται συχνότερες. Παράλληλα, ορισμένα επαγγέλματα και αθλητικές δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου επιβαρύνουν σημαντικά την περιοχή.
Το κάπνισμα επηρεάζει αρνητικά την αιμάτωση των τενόντων, ενώ ο σακχαρώδης διαβήτης έχει συσχετιστεί με αυξημένη συχνότητα τενοντοπαθειών. Επιπλέον, η χρόνια υπακρωμιακή πρόσκρουση μπορεί να οδηγήσει σταδιακά σε φθορά και τελικά σε ρήξη των τενόντων.
Ποια συμπτώματα προκαλεί η ρήξη τένοντα ώμου;
Το συχνότερο σύμπτωμα είναι ο πόνος, ιδιαίτερα κατά την ανύψωση του χεριού ή στις κινήσεις πάνω από το επίπεδο του ώμου. Πολλοί ασθενείς αναφέρουν ότι δυσκολεύονται να σηκώσουν αντικείμενα, να ντυθούν ή να χτενίσουν τα μαλλιά τους. Ο πόνος μπορεί να αντανακλά μέχρι τον βραχίονα, χωρίς όμως συνήθως να επεκτείνεται κάτω από τον αγκώνα.
Ο νυχτερινός πόνος αποτελεί χαρακτηριστικό εύρημα και συχνά διαταράσσει τον ύπνο, ιδιαίτερα όταν ο ασθενής ξαπλώνει πάνω στον πάσχοντα ώμο. Σε πλήρεις ρήξεις εμφανίζεται έντονη μυϊκή αδυναμία, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ο ασθενής αδυνατεί να ανυψώσει ενεργητικά το χέρι του.
Η παρουσία αυτών των συμπτωμάτων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι απαιτείται για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο, όμως επιβάλλει αξιολόγηση από εξειδικευμένο χειρουργό ώμου.
Πώς γίνεται η διάγνωση;
Η διάγνωση ξεκινά από τη λήψη αναλυτικού ιστορικού και την κλινική εξέταση. Ο ορθοπαιδικός αξιολογεί το εύρος κίνησης, τη μυϊκή ισχύ και πραγματοποιεί ειδικές δοκιμασίες που βοηθούν στον εντοπισμό της πάσχουσας δομής. Παράλληλα, αποκλείονται άλλες παθήσεις του ώμου που προκαλούν παρόμοια συμπτώματα.
Η απλή ακτινογραφία χρησιμοποιείται κυρίως για τον αποκλεισμό οστικών αλλοιώσεων ή αρθρίτιδας. Αν και δεν απεικονίζει τους τένοντες, παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για τη συνολική κατάσταση της άρθρωσης.
Το υπερηχογράφημα και η μαγνητική τομογραφία αποτελούν τις βασικές εξετάσεις για την απεικόνιση των τενόντων. Η μαγνητική τομογραφία προσφέρει λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος της ρήξης, την ποιότητα των ιστών, τη μυϊκή ατροφία και τη λιπώδη εκφύλιση, στοιχεία που επηρεάζουν σημαντικά την απόφαση να πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο.
Πότε χρειάζεται για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο;
Δεν χρειάζονται όλες οι ρήξεις χειρουργική αντιμετώπιση. Μικρές ή εκφυλιστικές ρήξεις με ήπια συμπτώματα μπορούν συχνά να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με φυσικοθεραπεία, φαρμακευτική αγωγή και τροποποίηση των δραστηριοτήτων. Η απόφαση για χειρουργείο λαμβάνεται όταν η συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει ή όταν υπάρχουν συγκεκριμένες ενδείξεις.
Η ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο συνιστάται συνήθως σε ασθενείς με οξείες τραυματικές πλήρεις ρήξεις, ιδιαίτερα όταν είναι νεότερης ηλικίας ή έχουν αυξημένες λειτουργικές απαιτήσεις. Επίσης, αποτελεί θεραπεία εκλογής όταν υπάρχει σημαντική απώλεια δύναμης, μεγάλος περιορισμός της λειτουργικότητας ή προοδευτική αύξηση του μεγέθους της ρήξης.
Η έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να βελτιώσει τις πιθανότητες επιτυχούς αποκατάστασης, καθώς οι τένοντες δεν έχουν ακόμη υποστεί σημαντική συρρίκνωση ή εκφύλιση. Αντίθετα, η πολύχρονη καθυστέρηση μπορεί να δυσκολέψει σημαντικά τη συρραφή τους.
Ποιες τεχνικές εφαρμόζονται σήμερα όταν πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο;
Η συντριπτική πλειονότητα των επεμβάσεων πραγματοποιείται πλέον αρθροσκοπικά. Μέσω μικρών τομών εισάγεται μια ειδική κάμερα και λεπτά χειρουργικά εργαλεία, τα οποία επιτρέπουν την ακριβή αποκατάσταση της ρήξης χωρίς μεγάλη χειρουργική τομή.
Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, ο χειρουργός προετοιμάζει το σημείο πρόσφυσης του τένοντα και τον επανακαθηλώνει στο οστό με ειδικά άγκιστρα. Ανάλογα με τη μορφολογία της ρήξης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί τεχνική μονής ή διπλής σειράς καθήλωσης, με στόχο τη δημιουργία μιας ισχυρής και σταθερής συρραφής.
Οι αρθροσκοπικές τεχνικές προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως μικρότερη απώλεια αίματος, περιορισμένο μετεγχειρητικό πόνο, χαμηλότερο κίνδυνο επιπλοκών και ταχύτερη κινητοποίηση του ασθενούς. Παράλληλα, επιτρέπουν την αντιμετώπιση και άλλων συνοδών βλαβών του ώμου κατά την ίδια επέμβαση.
Πώς προετοιμάζεται ο ασθενής αν χρειαστεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο;
Η σωστή προεγχειρητική προετοιμασία συμβάλλει σημαντικά στην επιτυχία της επέμβασης. Πριν από την επέμβαση πραγματοποιείται πλήρης κλινικός και εργαστηριακός έλεγχος, ενώ αξιολογούνται τα συνοδά νοσήματα, τα φάρμακα που λαμβάνει ο ασθενής και τυχόν παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την επούλωση.
Ο χειρουργός ενημερώνει αναλυτικά τον ασθενή για το τι περιλαμβάνει η διαδικασία εφόσον χρειαστεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο. Ο ασθενής ενημερώνεται επίσης για τη διάρκεια της αποκατάστασης, τη χρήση του φακέλου ανάρτησης και το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας που θα ακολουθήσει. Η σωστή ενημέρωση βοηθά στη δημιουργία ρεαλιστικών προσδοκιών και βελτιώνει σημαντικά τη συνεργασία κατά τη μετεγχειρητική περίοδο.
Ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο: Τι συμβαίνει αμέσως μετά την επέμβαση;
Αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο, ο ασθενής μεταφέρεται στον χώρο ανάνηψης, όπου παρακολουθείται μέχρι να ανακτήσει πλήρως τις αισθήσεις του. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία σε συνδυασμό με περιοχική αναισθησία (νευρικός αποκλεισμός), η οποία συμβάλλει σημαντικά στη μείωση του μετεγχειρητικού πόνου κατά τις πρώτες ώρες. Ανάλογα με το είδος της επέμβασης και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς, η έξοδος από το νοσοκομείο γίνεται συνήθως την ίδια ή την επόμενη ημέρα.
Αμέσως αφού ολοκληρωθεί το χειρουργείο, το άνω άκρο τοποθετείται σε ειδικό φάκελο ανάρτησης, ο οποίος προστατεύει τη συρραφή των τενόντων και περιορίζει τις κινήσεις που θα μπορούσαν να επιβαρύνουν την επούλωση. Παράλληλα, χορηγείται κατάλληλη αναλγητική αγωγή και δίνονται αναλυτικές οδηγίες σχετικά με τη φροντίδα του τραύματος, τη λήψη των φαρμάκων και τις επιτρεπόμενες δραστηριότητες.
Οι περισσότεροι ασθενείς εκπλήσσονται ευχάριστα από το γεγονός ότι ο μετεγχειρητικός πόνος είναι συχνά πιο ήπιος από όσο περίμεναν. Αυτό οφείλεται τόσο στις σύγχρονες αναισθησιολογικές τεχνικές όσο και στη μικρότερη καταπόνηση των ιστών που προσφέρει η αρθροσκοπική χειρουργική.
Η σημασία του φακέλου ανάρτησης αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο
Η χρήση του νάρθηκα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αποκατάστασης αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο. Ο βασικός του ρόλος είναι να προστατεύσει τη συρραφή κατά το πρώτο στάδιο της επούλωσης, όταν ο τένοντας αρχίζει να επαναπροσκολλάται στο οστό. Η διάρκεια χρήσης του διαφέρει ανάλογα με το μέγεθος της ρήξης, την ποιότητα των ιστών και τη χειρουργική τεχνική που εφαρμόστηκε.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει τις ενεργητικές κινήσεις του ώμου που δεν έχουν εγκριθεί από τον θεράποντα χειρουργό. Αντίθετα, επιτρέπονται συνήθως κινήσεις των δακτύλων, του καρπού και του αγκώνα, ώστε να διατηρείται η κινητικότητα του άνω άκρου και να περιορίζεται ο κίνδυνος δυσκαμψίας.
Η σωστή χρήση του νάρθηκα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες για την επιτυχημένη έκβαση της επέμβασης. Η πρόωρη αφαίρεσή του ή η εκτέλεση μη επιτρεπόμενων κινήσεων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο αποτυχίας της συρραφής.
Η φυσικοθεραπεία αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο
Η φυσικοθεραπεία αποτελεί βασικό πυλώνα της επιτυχούς αντιμετώπισης αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο. Το πρόγραμμα αποκατάστασης σχεδιάζεται εξατομικευμένα και ακολουθεί συγκεκριμένες φάσεις, ώστε να επιτευχθεί η ασφαλής επούλωση των τενόντων χωρίς να επιβαρυνθεί η χειρουργική αποκατάσταση.
Στις πρώτες εβδομάδες εφαρμόζονται κυρίως παθητικές κινητοποιήσεις, κατά τις οποίες ο ώμος κινείται χωρίς ενεργοποίηση των μυών που έχουν χειρουργηθεί. Με αυτόν τον τρόπο διατηρείται η κινητικότητα της άρθρωσης, ενώ παράλληλα προστατεύεται η συρραφή.
Καθώς η επούλωση προχωρά, προστίθενται σταδιακά ενεργητικές ασκήσεις και αργότερα πρόγραμμα μυϊκής ενδυνάμωσης. Η εξέλιξη του προγράμματος εξαρτάται από την πορεία του ασθενούς και τις οδηγίες του χειρουργού, καθώς κάθε ρήξη παρουσιάζει διαφορετικές απαιτήσεις αποκατάστασης.
Ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο: Τα στάδια της αποκατάστασης
Η αποκατάσταση αφού πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο εξελίσσεται σταδιακά μέσα από διαδοχικές φάσεις, οι οποίες έχουν διαφορετικούς στόχους.
Κατά την πρώτη φάση, προτεραιότητα αποτελεί η προστασία της συρραφής και η μείωση του πόνου. Στη συνέχεια, η έμφαση μεταφέρεται στη σταδιακή αποκατάσταση του εύρους κίνησης, χωρίς να ασκούνται υπερβολικές δυνάμεις στον επουλωμένο τένοντα.
Αφού ολοκληρωθεί η βασική επούλωση, ξεκινά η ενδυνάμωση των μυών του στροφικού πετάλου και της ωμοπλάτης. Στο τελικό στάδιο, ο ασθενής επανεκπαιδεύεται σε πιο απαιτητικές λειτουργικές κινήσεις, ώστε να επιστρέψει με ασφάλεια στις επαγγελματικές ή αθλητικές του δραστηριότητες.
Ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο: Επιστροφή στον αθλητισμό
Η επιστροφή στον αθλητισμό αφού έχει πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο επιτρέπεται μόνο όταν ο ώμος έχει ανακτήσει ικανοποιητική κινητικότητα, δύναμη και σταθερότητα. Η διαδικασία αυτή γίνεται σταδιακά και εξατομικεύεται ανάλογα με το είδος του αθλήματος και τις απαιτήσεις του.
Αθλήματα όπως η κολύμβηση, το τένις, το padel, το βόλεϊ ή η άρση βαρών επιβαρύνουν ιδιαίτερα το στροφικό πέταλο και απαιτούν πλήρη λειτουργική αποκατάσταση πριν από την επανέναρξή τους. Η συνεργασία μεταξύ χειρουργού, φυσικοθεραπευτή και ασθενούς συμβάλλει στην ασφαλή επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα.
Ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο: Πιθανές επιπλοκές
Παρότι οι σύγχρονες αρθροσκοπικές τεχνικές παρουσιάζουν υψηλά ποσοστά επιτυχίας, όπως κάθε χειρουργική επέμβαση έτσι και η επέμβαση για ρήξη τένοντα ώμου συνοδεύεται από έναν μικρό κίνδυνο επιπλοκών. Σε αυτές περιλαμβάνονται η λοίμωξη, η δυσκαμψία, ο παρατεταμένος πόνος, η καθυστερημένη επούλωση και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η επαναρήξη του τένοντα.
Ο κίνδυνος μελλοντικής ρήξης αυξάνεται σε μεγάλες ή χρόνιες ρήξεις, σε ασθενείς με κακή ποιότητα τενόντων ή όταν δεν τηρούνται οι οδηγίες αποκατάστασης. Για τον λόγο αυτό, η μετεγχειρητική περίοδος είναι εξίσου σημαντική με την ίδια την επέμβαση.
Τι επηρεάζει την επιτυχία της επέμβασης;
Η επιτυχία ενός χειρουργείου για ρήξη τένοντα ώμου εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το μέγεθος της ρήξης, η ποιότητα του τένοντα, η ηλικία του ασθενούς, η ύπαρξη μυϊκής ατροφίας και η χρονική καθυστέρηση μέχρι τη χειρουργική αντιμετώπιση επηρεάζουν σημαντικά το τελικό αποτέλεσμα.
Εξίσου σημαντική είναι η συνεργασία του ασθενούς κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης. Η τήρηση των οδηγιών σχετικά με τη χρήση του νάρθηκα, η συστηματική φυσικοθεραπεία και η αποφυγή πρόωρης φόρτισης αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την επιτυχή επούλωση του τένοντα.
Η απόφαση να πραγματοποιηθεί για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο ανησυχεί πολλούς ασθενείς, αλλά δε χρειάζεται. Η σύγχρονη αρθροσκοπική χειρουργική επιτρέπει την αποκατάσταση των τενόντων με ελάχιστη επιβάρυνση των ιστών, ενώ τα οργανωμένα πρωτόκολλα αποκατάστασης συμβάλλουν στην ασφαλή επαναφορά της κινητικότητας και της μυϊκής ισχύος του ώμου. Η έγκαιρη διάγνωση, η σωστή επιλογή της θεραπείας και η στενή συνεργασία μεταξύ χειρουργού, φυσικοθεραπευτή και ασθενούς αποτελούν τα βασικά στοιχεία για ένα επιτυχημένο και μακροχρόνιο αποτέλεσμα.
Εάν αντιμετωπίζετε συμπτώματα που υποδηλώνουν ρήξη του στροφικού πετάλου ή επιθυμείτε να ενημερωθείτε για το αν ενδείκνυται για τη ρήξη τένοντα ώμου χειρουργείο στη δική σας περίπτωση, οι Ορθοπαιδικοί Χειρουργοί Ώμου της Hellenic Shoulder Clinic, Δρ. Ιωάννης Φερούσης και Δρ. Χριστόφορος Φερούσης μπορούν να σας βοηθήσουν. Οι ιατροί εξειδικεύονται στη διάγνωση και αντιμετώπιση όλου του φάσματος των παθήσεων του ώμου, εφαρμόζοντας τις πιο αποτελεσματικές σύγχρονες συντηρητικές και αρθροσκοπικές χειρουργικές μεθόδους, με στόχο την ασφαλή και ταχύτερη επιστροφή κάθε ασθενούς στις καθημερινές και αθλητικές του δραστηριότητες.